Przyglądam się (Holender) ..................................., on się przygląda mnie.

Короткий тест на вживання відмінкових форм польських іменників; перевіряє вміння підбирати правильний відмінок за контекстом.

Tak się świetnie złożyło, że (profesor) ................................. Tubalnemu również zależało na mej pracy.

Taka mnogość dyscyplin ułatwia (student) ................................. wybór tej, która najbardziej odpowiada jego upodobaniom.

Przed sądem koleżeńskim bronił się, że wolno przecież (pies) ................................... na Pana Boga szczekać.

Zaklął, po czym z rozmachem wpakował siodło (koń) ................................... na grzbiet.

Jej córka przybiegła wczoraj przed wieczerzą, aby podziękować (nauczyciel) ....................................

Czy można ufać przypadkowemu (lekarz) ...................................?

Na koniec wręcza (pacjent) ................................... receptę na leki, a on zostawia na stole honorarium i wraca do poczekalni.

Powinienem pozwolić (kot) ................................... zeżreć tego wróbla.

Mógł ci skręcić kark jak (kurczak) ....................................

Pastor wskazał (gość) ................................... właściwy pokój i położenie toalety, życzył mu dobrej nocy i odszedł.

A teraz ich informatyk wydawał (komputer) ................................... skomplikowane polecenia.

Alfred dążył do przywrócenia (zamek) ................................... renesansowego charakteru.

A baranek rogi ma, to (piesek) ................................... radę da.

Polak nie ustępował (Ukrainiec) ................................... ani pod względem wzrostu, ani wagi, ani też muskulatury.

Zbyt ciężkie są przeciw temu (młodzieniec) ................................... zarzuty.

Leziemy (lew) ................................... w paszczę.

Zresztą temu (tygrys) ................................... sam dał się zaskoczyć i omal nie został pożarty.

Zadał więc (starzec) ................................... swoje trzy pytania, choć prawdę mówiąc, nie liczył na odpowiedź.

Nie pozostawił więc swojemu (uczeń) ................................... nic, na czym ten mógłby się oprzeć w akcie rozróżniania.

Czy nie zawieszono wykonania kary (minister) ..................................., choć dowiedziono mu nadużycia władzy?

Początkowe żarty zmieniły się w gniew przeciw (cudzoziemiec) ..................................., który przeciwstawiał się zachciance.

Temu (osioł) ................................... właśnie coś wpadło w oko.

A nie dać byłemu (więzień) ................................... bezpieki byłoby wprost niemoralnie.

Ten wieczór został oddany (Bóg) ................................... i rodzinie.

Kioski w Nowym Jorku różnią się od polskich tym, że (przechodzień) ................................... łatwiej jest w nich o dostęp do gazet.

Członkowie kolegium wytknęli (arbiter) ................................... m.in. uznanie nieprawidłowo zdobytej bramki.

Pozwoliła sobie przekazać panu (magister) ................................... kilka swoich błyskotliwych spostrzeżeń na temat kultury.

Marta ze zdumieniem przyglądała się urodziwemu (chłopiec) ..................................., który wyglądał jak angielski lord.

Rzym zawdzięcza swój rozkwit papieżom-mecenasom (Aleksander) ................................... VI, Juliuszowi II i Leonowi X.

Czy ktokolwiek z państwa płacił (majster) ................................... za nie wykonaną robotę?

Jak się (chłop) ................................... zapłaci, to przyjedzie.

Premier Cyrankiewicz przyznał (poseł) ................................... Kisielewskiemu duże mieszkanie w domu przy alei Szucha.

W gruncie rzeczy (Paweł) ................................... dolegało poczucie godności.

Jak (brat) ................................... wam to mówię.

Postawiliście (wróg) ................................... nasze ultlimatum?

Służy pan swojemu (naród) ....................................

Tymczasem dom musi być miejscem wolności. Gdzie (mąż) ..................................., żonie, dzieciom wolno powiedzieć wszystko, co myślą.

Dziwię się nawet (ksiądz) ..................................., że mnie do tego namawia.

Przyznaję, że w tej akcji gola zdobyłem dzięki (błąd) ................................... bramkarza.

Co Pan Bóg powiedział (wąż) ...................................?

Niech stryj wytłumaczy mojemu (ojciec) ..................................., że to nic złego.

Oblizując się, poszedł ku (stół) ...................................

(Kraków) ................................... pozostała tylko duma, że przez kilka lat skupiał najwybitniejszych ludzi kultury.

Po co (pan) ..................................., do cholery, tyle książek i papierów?

Питання 25 з 45